Sunderland to klub z ponad 140-letnią historią, który przez dekady wystawiał zawodników zdolnych zmienić bieg meczu jednym ruchem. Czterdzieści osiem sezonów w angielskiej ekstraklasie to nie przypadek — za tym stoi konkretna lista piłkarzy, których nazwiska kibice Wearsiders wymawiają z szacunkiem do dziś. Od strzelców z lat 30. XX wieku po gwiazdy ery Premier League — Black Cats mają co pokazać. Ten artykuł zbiera w jednym miejscu tych, którzy naprawdę warto znać: rekordzistów, legendy i twarze obecnego składu.
Sunderland AFC – zawodnicy w aktualnym składzie
Skład Sunderlandu na sezon Premier League 2025/26 liczy 35 piłkarzy pozostających do dyspozycji pierwszego trenera Regisa Le Brisa. To ekipa zbudowana z myślą o utrzymaniu się na najwyższym poziomie po długiej nieobecności w elicie — z doświadczonymi graczami sprowadzonymi z europejskich topowych lig. Kompletne zestawienie piłkarzy z numerami i pozycjami znajdziesz w tabeli poniżej.
Bobby Gurney – król strzelców wszech czasów
Bobby Gurney pozostaje najlepszym strzelcem w historii Sunderlandu z imponującym dorobkiem 228 goli w 390 meczach. To liczba, której nikt w czerwono-białej koszulce nie zbliżył się nawet na odległość strzału. Jego bramki doprowadziły Black Cats do tytułu First Division w 1936 roku i triumfu w Pucharze Anglii w 1937, co ugruntowało jego status ikony klubu.
Gurney przez całą karierę związany był z jednym klubem, a jego konsekwencja w strzelaniu goli przez całe lata 30. i niezwykłe opanowanie przed bramką były jego znakiem rozpoznawczym. Po zakończeniu kariery piłkarskiej Gurney objął stanowisko menedżera klubu, pogłębiając i tak już głębokie związki z Sunderlandem. Trudno o lepszy przykład piłkarza, który oddał klubowi wszystko.
Charlie Buchan i Dave Halliday – strzelcy z innej epoki
Charlie Buchan to prolific napastnik, który do dziś pozostaje najlepszym strzelcem Sunderlandu w rozgrywkach ligowych. Buchan był piłkarzem-dżentelmenem, którego inteligencja dorównywała liczbie goli — strzelił ich dla Sunderlandu 209 i był gwiazdą lat 1910. i początku 1920., pomagając zdobyć tytuł First Division w sezonie 1912–13. Buchan trafił 27 razy, pomagając Sunderlandowi zdobyć mistrzostwo Division One, a do tego dorzucił trzy gole w drodze do finału Pucharu Anglii.
Dave Halliday to z kolei postać, o której mówi się rzadziej, ale liczby mówią same za siebie. W sezonie 1928–29 strzelił aż 43 gole, co jest trzecim najlepszym wynikiem w jednym sezonie w historii angielskiej ekstraklasy, a przy tym stał się najszybszym piłkarzem w historii ligi, który osiągnął pułap 100 goli w First Division — zajęło mu to zaledwie 101 meczów. Przez cztery sezony ligowe w Sunderlandzie, od 1925 do 1929 roku, Halliday strzelał co najmniej 35 goli w każdym z nich.
Dave Halliday — ustanowił długo niepobity rekord jako najszybszy piłkarz, który zdobył 100 goli w angielskiej ekstraklasie — w zaledwie 101 meczach.
Jim Montgomery – bramkarz, który zatrzymał Leeds
Jim Montgomery to nazwisko, które każdy kibic Sunderlandu zna na pamięć. To właśnie on jest bohaterem legendarnej obrony w finale Pucharu Anglii w 1973 roku, a z 627 meczami na koncie jest bramkarzem z największą liczbą występów w historii klubu. Kluczowym momentem był jego szalony podwójny blok przeciwko Trevorowi Cherry’emu i Peterowi Lorimerowi — uznawany za jedną z najlepszych podwójnych parad w historii futbolu.
Montgomery służył klubowi przez 17 lat i był częścią drużyny, która wygrała Division Two w 1976 roku — bez wątpienia należy do najlegendarniejszych postaci w historii Sunderlandu. W 2019 roku Montgomery został wprowadzony do Sunderland Hall of Fame. Klub uhonorował go jeszcze bardziej namacalnie: w lipcu 2025 roku oficjalnie odsłonięto trybunę jego imienia na Stadionie of Light.
Kevin Phillips i Niall Quinn – najsłynniejszy duet w historii klubu
Kevin Phillips – pierwszy Anglik z Europejskim Złotym Butem
Kevin Phillips zdobył 130 goli w zaledwie sześciu sezonach, w tym 30 w Premier League w sezonie 1999–2000, co przyniosło mu Europejski Złoty But. Strzelając 30 goli, Phillips zdobył zarówno koronę króla strzelców Premier League, jak i Europejski Złoty But — przyznawany najlepszemu strzelcowi na całym kontynencie. Był pierwszym angielskim piłkarzem, któremu udało się zdobyć to wyróżnienie.
Kevin Phillips pomógł Sunderlandowi ugruntować pozycję w Premier League od 1999 do 2003 roku. Jego gole doprowadziły Black Cats do siódmego miejsca w ligowej tabeli w sezonach 1999/2000 i 2000/01. To wyniki, których klub nie był w stanie powtórzyć przez kolejne dekady.
Niall Quinn – wielki partner, wielka postać
Quinn i Phillips stworzyli klasyczny duet „mały i wysoki”, który stał się wzorem dla przyszłych partnerstw napastniczych. Irlandczyk był kimś więcej niż tylko targetem w polu karnym. Prowadził linię ataku jako dominująca siła w powietrzu w czasach, gdy wielu myślało, że jego kariera jest już za nim — a do tego nie był tylko zwykłym targetmanem, imponując elegancją przy piłce.
Quinn strzelił dwa gole na debiut dla Sunderlandu, ale zapisał się w historii klubu również jako autor pierwszego gola w historii Stadionu of Light w oficjalnym meczu — przy zwycięstwie 3:1 nad Manchesterem City. Po zakończeniu kariery w 2003 roku Quinn powrócił do Sunderlandu jako przewodniczący rady nadzorczej w 2006 roku.
Charlie Hurley – „Król” Wearsiders
Charlie Hurley, znany jako „The King”, był ulubieńcem kibiców Sunderlandu głównie ze względu na swoje niezwykłe umiejętności defensywne w połowie XX wieku. Jako środkowy obrońca miał też całkiem niezły bilans strzelecki, a poziom jego gry przez 12 lat w klubie sprawił, że w 1979 roku został wybrany Piłkarzem Stulecia Sunderlandu. To tytuł, który mówi wszystko.
Len Shackleton – „Książę Klaunów”
Znany jako „Clown Prince of Football” — Książę Klaunów Futbolu — Shackleton słynął z nieprzewidywalności i genialnej gry ofensywnej. Był jednym z najbardziej widowiskowych piłkarzy ery powojennej, który przyniósł do Północno-Wschodniej Anglii prawdziwy spektakl. Przy nim mecze Sunderlandu były czymś więcej niż tylko sportem — były rozrywką w najczystszym wydaniu. Shackleton odszedł w 2000 roku, ale na zawsze pozostanie w pamięci jako jeden z największych showmanów angielskiego futbolu.
Jermain Defoe – bohater w najtrudniejszych chwilach
Jermain Defoe okazał się prawdziwą legendą Sunderlandu po przeprowadzce na Stadium of Light — dał Black Cats herosa w ataku, jakiego brakowało od czasów Phillipsa i Quinna. Napastnik był już uznanym graczem Premier League po epizodach w West Hamie, Tottenhamie i Portsmouth.
Defoe zaakceptował wszystko, co wiązało się z byciem piłkarzem Sunderlandu, i stał się ich wybawicielem w sezonie 2015/16, strzelając 15 kluczowych goli, które pomogły uniknąć spadku — w tym decydującego w wygranej z Chelsea. Rok później jego 14 trafień nie wystarczyło jednak, by uchronić klub przed degradacją. Mimo to kibice pamiętają go jako kogoś, kto walczył do końca.
Najlepsi strzelcy w historii Sunderlandu – zestawienie
| Zawodnik | Okres w klubie | Gole dla klubu | Ciekawostka |
|---|---|---|---|
| Bobby Gurney | 1925–1939 | 228 | Rekord wszech czasów klubu |
| Charlie Buchan | 1910–1925 | 209 | Rekord ligowy klubu (do dziś) |
| Dave Halliday | 1925–1929 | ~153 | 43 gole w jednym sezonie (1928/29) |
| Kevin Phillips | 1997–2003 | 130 | Europejski Złoty But 1999/2000 |
| Jermain Defoe | 2015–2017 | 29 | 15 goli ratujących byt w PL (2015/16) |
Aktualny skład – twarze warte uwagi w sezonie Premier League
Po powrocie do Premier League Sunderland sięgnął po zawodników z doświadczeniem na najwyższym poziomie. Robin Roefs dołączył do Sunderlandu latem 2025 roku i szybko udowodnił słuszność tej decyzji — serią znakomitych występów w Premier League, w tym kilkoma meczami bez straty gola, co przyniosło mu nominację do nagrody Gracza Miesiąca we wrześniu.
Lutsharel Geertruida trafił do klubu jako wypożyczenie z RB Lipsk i wywarł duże wrażenie — okazał się wszechstronny na całej linii obrony, wykonując brudną robotę i ciężkie kilometry, co zaowocowało powołaniem do reprezentacji Holandii w listopadzie. Nordi Mukiele to z kolei doświadczony boczny obrońca, który trafił z PSG i od razu wskoczył na wysokie obroty — zdobywając nominację do nagrody Gracza Miesiąca Premier League w październiku.
W kadrze Sunderlandu znalazło się też wielu zawodników reprezentujących kraje afrykańskie. Wśród nich są m.in. Habib Diarra, Noah Sadiki, Bertrand Traore, Chemsdine Talbi, Arthur Masuaku, Simon Adingra i Reinildo Mandava — piłkarze z różnych zakątków Afryki, którzy nadają drużynie Le Brisa wyjątkowy, wielokulturowy charakter.
Jordan Henderson – z akademii do legendy
Osobnym rozdziałem jest Jordan Henderson — piłkarz, który wychował się w akademii Sunderlandu i wyrósł na jednego z najlepszych pomocników swojego pokolenia. W sezonie 2009/10 Henderson zdobył nagrodę Młodego Piłkarza Roku Sunderlandu zarówno w oficjalnym plebiscycie klubowym, jak i w głosowaniu stowarzyszenia kibiców. Klub sprzedał go do Liverpoolu, gdzie Henderson stał się kapitanem i zdobywcą Premier League oraz Ligi Mistrzów. Sunderland nie dostał za to żadnego trofeum — ale przynajmniej ma prawo powiedzieć, że go wychował.
Peter Reid poprowadził Black Cats do dwóch kolejnych siódmych miejsc w Premier League w latach 1999–2001 — wynik, którego Sunderland nie zdołał powtórzyć przez kolejne ponad dwie dekady.
Raich Carter – mistrz z dwóch epok
Raich Carter to jeden z tych piłkarzy, o których mówi się „urodził się za wcześnie”. Środkowy pomocnik grał dla Sunderlandu w latach 30. i był kluczową postacią mistrzostwa First Division z 1936 roku. Carter, obok Charliego Buchana, Lena Shackletona, Jima Montgomery’ego, Kevina Phillipsa i Nialla Quinna, należy do grupy zawodników, którzy na trwałe wypisali się w historię tego klubu. Po wojnie grał jeszcze w Derby County i Hull City, zdobywając kolejne trofea — ale to właśnie z Sunderlandem wygrał swój pierwszy tytuł ligowy.
Sunderland to klub, który przez ponad wiek produkował piłkarzy z charakterem — od Gurneya strzelającego gole hurtowo w latach 30., przez Montgomery’ego zatrzymującego Leeds w 1973, aż po Phillipsa z Europejskim Złotym Butem. Teraz, po powrocie do Premier League, historia znów się pisze.