ŁKS Łódź to najstarszy klub piłkarski w Łodzi — założony w 1908 roku, pierwotnie pod nazwą Łodzianka. Przez ponad 110 lat w jego barwach grali reprezentanci Polski, medaliści mistrzostw świata i Igrzysk Olimpijskich. W momencie powstania ŁKS stał się pierwszym w Łodzi klubem polskim, w którym uprawiano piłkę nożną, dzięki czemu cieszył się bardzo dużym zainteresowaniem wśród łodzian. To klub, który przetrwał dwie wojny światowe, komunizm i liczne kryzysy finansowe — a mimo to wciąż gra i wciąż przyciąga kibiców. Jeśli chcesz wiedzieć, kto tworzył i tworzy tę drużynę — od legend po aktualny skład — czytaj dalej.
ŁKS Łódź – zawodnicy na aktualny sezon
Skład ŁKS-u na bieżący sezon to mieszanka zawodników z różnym doświadczeniem i zapleczem — część z nich ma za sobą grę na wyższym szczeblu rozgrywkowym, część dopiero buduje swoją pozycję w polskiej piłce. Kompletne zestawienie piłkarzy reprezentujących Łódzki Klub Sportowy w tym sezonie — z numerami i pozycjami — znajdziesz w tabeli poniżej. Skład mówi sam za siebie.
Legendy i ikony klubu — postacie, które zbudowały tożsamość ŁKS-u
W swojej ponad 115-letniej historii klub dorobił się niezliczonej liczby znakomitych wychowanków. Przez pierwszą drużynę przewinęli się najlepsi polscy piłkarze, reprezentanci kraju i olimpijczycy. Wybór absolutnych ikon to zawsze temat do dyskusji wśród kibiców, ale kilka nazwisk pojawia się w każdej rozmowie o historii ełkaesiaków.
Od lat 70. w klubie znalazło się wielu wspaniałych piłkarzy ocierających się o narodową kadrę, m.in. Jerzy Kasalik, Grzegorz Ostalczyk, Ryszard Polak, Włodzimierz Białek, Mirosław Bulzacki, Andrzej Drozdowski, Andrzej Milczarski, Bolesław Szadkowski, Marek Dziuba (medalista mundialu w Hiszpanii, do tej pory uważany za najlepszego piłkarza pochodzącego z Łodzi w historii) czy też artysta futbolu Stanisław Terlecki.
Warto przy tym pamiętać, że nawet najlepsi piłkarze nie potrafili ze sobą do końca współgrać, przez co klub nie osiągnął w tym czasie zbyt wielu sukcesów. To jedna z tych historycznych ironii — indywidualności były, ale drużynowa chemia nie zawsze grała.
Marek Dziuba — najlepszy piłkarz z Łodzi w historii
Marek Dziuba to postać szczególna. Medalista mundialu w Hiszpanii, związany z ŁKS-em w jednym z najtrudniejszych dla klubu okresów. Do dziś uważany jest za najlepszego piłkarza pochodzącego z Łodzi w historii. To tytuł nieformalny, ale w środowisku kibiców i historyków sportu niekwestionowany.
Stanisław Terlecki — artysta futbolu
Stanisław Terlecki zdobył 96 bramek dla ŁKS, co czyni go najskuteczniejszym strzelcem w historii klubu. Jego kariera w Łodzi trwała w latach 50. i 60., gdy polski futbol kształtował swój powojenny charakter. Terlecki potrafił strzelać gole z każdej pozycji — głową, lewą, prawą nogą, z dystansu i z bliska. Określenie „artysta futbolu” przy jego nazwisku nie jest przypadkowe — to był zawodnik z naturalnym wyczuciem gry, które trudno wytrenować.
96 bramek — tyle zdobył Stanisław Terlecki dla ŁKS Łódź, co czyni go bezapelacyjnie najskuteczniejszym strzelcem w historii klubu.
W tamtych czasach piłkarze często łączyli grę z pracą zawodową, ale Terlecki potrafił znaleźć czas na doskonalenie techniki strzału. Liczba 96 goli w epoce, gdy warunki treningowe były nieporównywalnie gorsze niż dziś, robi wrażenie nawet teraz.
Najlepsi strzelcy w historii ŁKS-u
W historii klubu ŁKS Łódź wiele znakomitych piłkarzy zapisało się na kartach jego dziejów dzięki osiągnięciom strzeleckim. Różnorodność talentów, które przewinęły się przez ten zespół, jest naprawdę imponująca.
Poza Terleckim, w gronie historycznych snajperów ełkaesiaków wymienia się m.in. Sadka i Króla — legendarnych napastników ŁKS-u, uznawanych za jednych z najlepszych strzelców w historii klubu. Władysław Soporek to kolejna legenda z lat 50. — występował w barwach łódzkiego klubu w latach 1953–1960 i był najlepszym strzelcem łodzian w 1954, 1956, 1957, 1958 i 1959 roku.
| Zawodnik | Okres gry w ŁKS | Osiągnięcie strzeleckie |
|---|---|---|
| Stanisław Terlecki | lata 50.–60. | 96 bramek — rekord klubu wszech czasów |
| Władysław Soporek | 1953–1960 | Król strzelców ŁKS w 5 sezonach (1954, 1956, 1957, 1958, 1959) |
| Marek Saganowski | — | 36 bramek w barwach ŁKS w ekstraklasie |
Marek Saganowski zdobył dla ŁKS Łódź 36 bramek w rozgrywkach ekstraklasy. To liczba, która plasuje go w ścisłej czołówce klubowych strzelców w erze nowoczesnej polskiej piłki.
Kapitan i liderzy — kto odpowiada za szatnię
Rola kapitana w drużynie to nie tylko opaska na ramieniu — to odpowiedzialność za atmosferę w szatni, za postawę w kluczowych momentach meczu i za komunikację między zawodnikami a sztabem. W ŁKS-ie ta rola była zawsze traktowana poważnie.
Decyzją drużyny kapitanem ŁKS-u został Mateusz Kupczak, a jego zastępcami — Piotr Głowacki i Kamil Dankowski. To trójka, która w poprzednim sezonie brała na siebie ciężar organizacji gry i odpowiedzialności za wyniki.
Bramkarze — pierwsza linia obrony
Pozycja bramkarza w ŁKS-ie od lat przyciągała zawodników o wyraźnym charakterze. W sezonie 2025/2026 w Betclic 1. Lidze bramkarze ŁKS-u to: Aleksander Bobek, Łukasz Bomba i Łukasz Jakubowski.
Aleksander Bobek (22 lata) rozegrał w sezonie 2087 minut — zdecydowanie najwięcej spośród trójki golkiperów. To jasny sygnał, kto jest numerem jeden między słupkami.
Stadion ŁKS w Łodzi mieści 18 029 kibiców — to jedna z większych aren na zapleczu ekstraklasy.
Obrońcy — kręgosłup defensywy
Defensywa to zawsze fundament drużyny walczącej o awans lub utrzymanie. W ŁKS-ie linia obrony opiera się na kilku zawodnikach z wyraźnie określonymi rolami.
Artur Crăciun (27 lat) rozegrał w sezonie 2851 minut i zdobył 6 bramek — imponujący dorobek jak na obrońcę. Sebastian Rudol (31 lat) pojawił się na boisku przez 2651 minut. Obaj to zawodnicy, na których trener może liczyć przez większą część sezonu. Crăciun wyróżnia się dodatkowo aktywną grą ofensywną — 6 goli w sezonie to wynik, który niejednemu napastnikowi mógłby zaimponować.
- Artur Crăciun — obrońca, 27 lat, 6 bramek w sezonie, lider minutowy defensywy
- Sebastian Rudol — obrońca, 31 lat, doświadczony filar linii defensywnej
- Krzysztof Fałowski — 19 lat, jeden z młodszych obrońców w składzie
- Piotr Głowacki — 34 lata, wicekaptian, doświadczenie i rutyna w jednym
Trener i sztab szkoleniowy — kto ustawia drużynę
Drużyna trenera Szymona Grabowskiego sezon 2025/2026 zainaugurowała w piątek 18 lipca meczem ze Zniczem Pruszków. Grabowski przejął stery po Jakubie Dziółce, który prowadził ełkaesiaków w sezonie 2024/2025.
Sezon 2024/2025 był 117. sezonem w historii ŁKS Łódź i pierwszym po powrocie do I ligi. Drużyna zakończyła go na 15. miejscu w tabeli — wynik skromny, ale klub utrzymał się na zapleczu ekstraklasy i może budować dalej.
Przydomek „Rycerze Wiosny” — skąd się wziął
Przydomek „Rycerze Wiosny” przypisany piłkarzom ŁKS-u ma swoje korzenie w wydarzeniach z 7 kwietnia 1957 roku. Tego dnia łódzki zespół odniósł znaczące zwycięstwo nad drużyną zabrzańskiego Górnika, pokonując ją na wyjeździe aż 5:1, pomimo że przez większą część spotkania grał w osłabieniu.
Taki wynik, w takich okolicznościach, na wyjeździe — to jest właśnie materiał na legendę. Przydomek przyjął się na stałe i do dziś funkcjonuje wśród kibiców jako symbol charakteru drużyny.
Kryzys i odrodzenie — historia, która kształtuje tożsamość
W 2013 roku ŁKS wycofał się z rozgrywek I ligi z powodu problemów finansowych, na skutek czego w kolejnym sezonie rozpoczął grę od IV ligi. Trudno o bardziej dramatyczny upadek — z zaplecza ekstraklasy do czwartego szczebla rozgrywkowego w ciągu jednego lata.
Jednak klub się podniósł. Aktualny skład ŁKS Łódź przechodzi proces budowania zespołu zdolnego do walki o powrót do ekstraklasy. To nie jest pusta deklaracja — to długofalowy projekt, który wymaga czasu, cierpliwości i odpowiednich decyzji kadrowych.
Już w 1912 roku ŁKS osiągnął swój pierwszy ogromny sukces, zdobywając puchar Gilchrista i Smitha za zwycięstwo w rozgrywkach LFV — „Ligi Łódzkiej” — pod przywództwem ówczesnego kapitana Zenona Sienkiewicza. Ponad sto lat później klub wciąż szuka kolejnych trofeów. Historia zatoczyła koło, ale kierunek jest jeden — w górę.