Reprezentacja Austrii w piłce nożnej to drużyna z bogatą historią, która sięga początków XX wieku. Austriacy mieli swoje złote momenty – przede wszystkim w latach 30., kiedy „Wunderteam” zachwycał Europę stylem gry opartym na szybkich podaniach i wymyślnej technice. Potem przyszły lata 50. z brązowym medalem mistrzostw świata, a współcześnie – nowe złote pokolenie, które sprawia, że Austria znów jest liczącym się rywalem na arenie międzynarodowej. Od legend jak Matthias Sindelar czy Hans Krankl, po współczesnych gwiazd z Davidem Alabą na czele – historia austriackiej kadry to fascynująca opowieść o wzlotach, upadkach i powrocie do gry.
Reprezentacja Austrii w piłce nożnej – skład na obecne rozgrywki
Kadra Austrii przeszła w ostatnich latach znaczącą transformację. Od czasów, gdy drużyna miała problemy z awansem na wielkie turnieje, do historycznego pierwszego miejsca w grupie na Euro 2024. Pełną listę zawodników, którzy obecnie reprezentują barwy narodowe, wraz z ich pozycjami i numerami, znajdziesz w zestawieniu poniżej.
Bramkarze
Obrońcy
Pomocnicy
Napastnicy
Wunderteam – cudowna drużyna lat 30.
W latach 30. XX wieku, pod wodzą trenera Hugo Meisla, reprezentacja Austrii w piłce nożnej, znana jako „Wunderteam” (dosłownie „Cudowna Drużyna”), stała się dominującą siłą w europejskim futbolu. To był najjaśniejszy okres w historii austriackiej kadry – drużyna, która zachwycała kibiców stylem gry i zdobywała szacunek rywali.
Zespół miał niepokonaną serię 14 meczów między kwietniem 1931 a grudniem 1932. Styl gry zespołu koncentrował się na szybkich podaniach wprowadzonych przez Anglika Jimmy’ego Hogana. Austriacki sposób gry stał się znany jako „Danubian Whirl” z pięcioma napastnikami stale zmieniającymi pozycje i drużyną wykorzystującą szybkie podania do omijania przeciwników.
16 maja 1931 roku byli pierwszą kontynentalną europejską drużyną, która pokonała Szkocję. Zespół odbył czternastomeczową serię bez porażki między kwietniem 1931 a grudniem 1932, co przyniosło im zwycięstwo w Pucharze Europy Środkowej (prekursorze Mistrzostw Europy), pokonując Włochy 4-2 w finale.
Mistrzostwa świata 1934 – blisko wielkiego sukcesu
Austria przystąpiła do Mistrzostw Świata 1934 jako jeden z faworytów. Przed turniejem Wunderteam odnotował ogromne zwycięstwa nad przeciwnikami, w tym 5-0 i 6-0 nad Niemcami. W ćwierćfinale wyeliminowali Węgry, które miały zostać wicemistrzem w edycji 1938.
Zostali wyeliminowani przez późniejszego mistrza Włochy w półfinale, w meczu w złych warunkach pogodowych, które ograniczyły ich poruszanie piłką. Jedyna bramka padła, gdy austriacki bramkarz został zepchnięty za linię. Sędzia Ivan Eklind był krytykowany za stronniczość wobec gospodarzy, zwłaszcza że sędziował także finał, który Włochy również wygrały. Austria zajęła czwarte miejsce po przegranej 2-3 z Niemcami w meczu o trzecie miejsce.
Godne uwagi osiągnięcia obejmowały czwarte miejsce w Mistrzostwach Świata FIFA 1934 i srebrny medal na Igrzyskach Olimpijskich 1936. Śmierć Hugo Meisla w 1937 roku oznaczała początek końca. Austria zakwalifikowała się do finałów Mistrzostw Świata FIFA 1938, ale wycofała się niecałe trzy miesiące przed rozpoczęciem turnieju, po Anschlussie do nazistowskich Niemiec w marcu 1938.
Gwiazdy Wunderteam
Matthias Sindelar, Josef Bican, Anton Schall, Josef Smistik i Walter Nausch byli przedstawicielami zespołu, który miał zdominować europejską piłkę nożną w tej erze. Matthias Sindelar, znany jako Der Papierene (Papierowy Człowiek) ze względu na swoją szczupłą budowę, był gwiazdą i kapitanem zespołu.
Matthias Sindelar został wybrany najlepszym austriackim piłkarzem XX wieku w ankiecie Międzynarodowej Federacji Historii i Statystyki Piłki Nożnej (IFFHS) z 1999 roku i został nazwany sportowcem stulecia Austrii rok wcześniej.
Znany jako „Mozart futbolu” lub Der Papierene („Papierowy Człowiek”) ze względu na szczupłą budowę, był znany jako jeden z najlepszych przedwojennych piłkarzy, znany ze swojej fantastycznej umiejętności dryblingowania i kreatywności. Tragiczny koniec przyszedł w 1939 roku – Matthias Sindelar, który nie grał dla Niemiec, został znaleziony martwy w swoim domu w 1939 roku, w okolicznościach, które od tamtej pory są przedmiotem debaty.
Josef Bican – maszynka do strzelania bramek
Będąc członkiem austriackiego Wunderteam lat 30., był najlepszym strzelcem sezonu w całej Europie przy pięciu różnych okazjach. Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (RSSSF) szacuje, że zdobył co najmniej 805 bramek we wszystkich meczach oficjalnych, co czyniłoby go najbardziej płodnym strzelcem wszech czasów.
Zdobywając rekordowe 600 bramek ligowych i co najmniej 1468 bramek ogółem, Międzynarodowa Federacja Historii i Statystyki Piłki Nożnej (IFFHS) przyznała Bicanowi Medal jako jednemu z najbardziej płodnych strzelców ostatniego stulecia.
Bican miał zdolność gry obiema nogami; miał także znaczną prędkość i był w stanie przebiec 100 metrów w 10,8 sekundy, co było tak szybko jak wielu sprinterów tamtych czasów. To połączenie siły, szybkości i umiejętności technicznych czyniło go kompletnym napastnikiem.
Era powojenna i brązowy medal z 1954 roku
Po II wojnie światowej Austria przywróciła swoją reprezentację narodową i osiągnęła znaczący sukces na Mistrzostwach Świata 1954, zajmując trzecie miejsce. To był najlepszy wynik reprezentacji Austrii w piłce nożnej w historii mistrzostw świata.
Austria pokonała Szwajcarię w zwycięstwie 7-5, odrabiając stratę 0-3. Mecz później stał się znany jako „Hitzeschlacht von Lausanne” (Bitwa cieplna z Lozanny), ponieważ był rozgrywany w bardzo gorących warunkach pogodowych. Ich zwycięstwo 7-5 nad Szwajcarią w tym samym turnieju ustanowiło rekord największej liczby bramek zdobytych w meczu Mistrzostw Świata – rekord, który obowiązuje do dziś.
Austria była jednym z faworytów do tytułu. Przegrali 6-1 ze swoim rywalem RFN w półfinale i uważali Niemców za słabszy zespół. Menedżer Walter Nausch zrezygnował wkrótce potem. Mimo rozczarowującej porażki w półfinale, brązowy medal pozostaje największym osiągnięciem kadry w erze powojennej.
Legendy lat 50. i 60.
Ernst Ocwirk jest uważany za jednego z największych austriackich piłkarzy wszech czasów. Był prawdopodobnie najlepszym środkowym pomocnikiem swojego pokolenia. Między 1945 a 1962 rokiem zagrał 62 razy dla Austrii. Wziął udział w Mistrzostwach Świata 1954, gdzie Austria zajęła 3. miejsce.
Gerhard Hanappi jest jednym z największych graczy Austrii. Miał 93 mecze między 1948 a 1962. Był kapitanem reprezentacji narodowej od 1955 roku. Jego końcowa liczba 93 występów stała przez ponad 40 lat, aż Polster pobił rekord podczas fazy grupowej Mistrzostw Świata FIFA 1998.
| Zawodnik | Mecze | Bramki | Lata kariery | Osiągnięcia |
|---|---|---|---|---|
| Matthias Sindelar | 43 | 27 | 1926-1937 | Kapitan Wunderteam, Piłkarz Stulecia Austrii |
| Josef Bican | 19 (Austria) | – | 1933-1936 | 805+ bramek w karierze, 5x król strzelców Europy |
| Ernst Ocwirk | 62 | – | 1945-1962 | MŚ 1954 – 3. miejsce |
| Gerhard Hanappi | 93 | – | 1948-1962 | Rekord występów przez 40 lat |
| Hans Krankl | 69 | 34 | 1973-1985 | Złoty But 1978, Pichichi, 6 goli w jednym meczu |
| Toni Polster | 95 | 44 | 1988-2000 | Rekord bramek wszech czasów |
| Andreas Herzog | 103 | – | 1988-2003 | Rekord występów |
Hans Krankl – austriacki snajper
Zawodnik, który nie bał się przekraczać granic, Hans Krankl był największym nazwiskiem w austriackiej piłce nożnej w latach 70. i 80. Żywy napastnik pokazywał swoje umiejętności przebijając się przez obronę i regularnie wbijając piłkę do siatki. Robił to w całej Europie, ciesząc się głównymi rolami w Austrii z Rapidem Wiedeń, a także europejskimi gigantami takimi jak Barcelona.
Najlepszy wynik kariery to 41 goli w 36 meczach podczas sezonu 1977-78 z Rapidem, co zapewniło mu transfer do Hiszpanii, gdzie zrobił zauważalne wrażenie, zdobywając 29 goli w 30 meczach dla Barcelony podczas sezonu 1978-79. To sprawiło, że Krankl był jedynym Austriakiem, który zdobył słynne Trofeum Pichichi oraz Europejski Złoty But w 1978 roku.
Suma Krankla obejmowała sześć bramek podczas zwycięstwa 9-0 nad Maltą w 1977 roku, najwięcej bramek zdobytych w pojedynczym meczu międzynarodowym przez austriackiego gracza.
Horvatha rekord stał przez 46 lat, aż Hans Krankl zdobył swoją 30. bramkę międzynarodową w listopadzie 1980, kończąc karierę z 34 bramkami. Sukces Krankla jest nadal zauważany do dziś, ponieważ jest 5-krotnym zdobywcą nagrody Austriackiego Piłkarza Roku – wyczyn, który bardzo niewielu zdołało osiągnąć od tamtej pory.
Toni Polster – król strzelców reprezentacji Austrii
Toni Polster jest najlepszym strzelcem Austrii z 44 bramkami międzynarodowymi. Obecny rekordzista, Toni Polster, wyprzedził Krankla w 1996 roku i ostatecznie zakończył karierę z 44 bramkami międzynarodowymi.
Jego końcowa liczba 93 występów stała przez ponad 40 lat, aż Polster pobił rekord podczas fazy grupowej Mistrzostw Świata FIFA 1998. Zrównując się z rekordem Hanappi’ego w drugim meczu grupowym Austrii z Chile, zdobył swoją 94. reprezentację w ostatnim meczu grupowym swojej drużyny z Włochami. Polster wystąpił tylko raz więcej dla Austrii po turnieju, kończąc karierę z 95 meczami.
Cud Cordoby – historyczne zwycięstwo z 1978 roku
To były Mistrzostwa Świata 1978, które przyniosły Austrii ogromną dumę. W drugiej rundzie pokonali RFN po raz pierwszy od 47 lat. To historyczne zwycięstwo, zapamiętane jako „Cud Cordoby” w Austrii i „Hańba Cordoby” w Niemczech, zajmuje szczególne miejsce w historii austriackiej piłki nożnej.
To zwycięstwo 3-2 nad mistrzami świata z 1974 roku było jednym z największych sukcesów reprezentacji Austrii w piłce nożnej w erze powojennej. Dla Austriaków, którzy przez dziesięciolecia żyli w cieniu potężnego sąsiada, to było coś więcej niż tylko zwycięstwo – to było potwierdzenie, że mogą rywalizować z najlepszymi.
Trudne lata i droga powrotu
Po sukcesach lat 50. i 70., reprezentacja Austrii w piłce nożnej przeszła przez trudny okres. Kwalifikacje do wielkich turniejów stawały się coraz rzadsze. Austria automatycznie zakwalifikowała się do Euro 2008 jako współgospodarz. Ich pierwszy wielki turniej od dekady, większość komentatorów uważała ich za outsiderów w stosunku do Niemiec, Chorwacji i Polski w fazie grupowej. Wielu ich kibiców domowych się z tym zgadzało i 10 000 Austriaków podpisało petycję domagającą się wycofania Austrii z turnieju, aby oszczędzić narodowi wstydu. Jednak Austria zdołała zremisować 1-1 z Polską i przegrała 1-0 zarówno z Chorwacją, jak i Niemcami.
Pomimo udanej kampanii kwalifikacyjnej do Euro 2016, sam turniej okazał się koszmarem dla Austriaków. Umieszczeni w grupie F z Węgrami, Portugalią i Islandią, Austria rozpoczęła kampanię od przegranej 0-2 z sąsiednimi Węgrami, w której obrońca Aleksandar Dragović został wyrzucony z boiska.
David Alaba i nowe złote pokolenie
Jest Austriackim Piłkarzem Roku: 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2020. Osobisty sukces Alaby został podkreślony w tym biegu, gdzie został uznany za Austriackiego Piłkarza Roku rekordowe 8 razy – wyczyn, którego nikt nie był w stanie dorównać.
Dlatego Alaba był gwiazdą w składzie Bayernu Monachium, który dominował w Bundeslidze przez większość lat 2010., gdzie zdobył 10 tytułów ligowych w 11 sezonach. Poza krótkim wypożyczeniem do TSG 1899 Hoffenheim, był z klubem, wygrywając Ligę Mistrzów 2013. W 2021 roku dołączył do Realu Madryt.
Duży transfer w 2021 roku do Realu Madryt sprawił, że Alaba nadal dodaje więcej trofeów do swojej osobistej kolekcji po zdobyciu tytułu La Liga 2021/22, czyniąc go jednym z najbardziej utytułowanych austriackich piłkarzy wszech czasów.
Nowa generacja i współczesne gwiazdy
Wkrótce do Alaby dołączyli zawodnicy tacy jak Martin Harnik, Marko Arnautović i Christian Fuchs. Marko Arnautović rozegrał najwięcej meczów dla Austrii. To właśnie ta generacja zawodników sprawiła, że Austria znów stała się konkurencyjną drużyną na arenie międzynarodowej.
Gdy pojawiły się nowe talenty, takie jak Christoph Baumgartner i Sasa Kalajdzic, stało się jasne, że dziedzictwo „Złotego Pokolenia” Austrii będzie trwać. Marcel Sabitzer, który gra w Bundeslidze, to kolejny kluczowy zawodnik współczesnej reprezentacji.
Euro 2024 – historyczny sukces i bolesna porażka
Austria zakwalifikowała się również do UEFA Euro 2024 w Niemczech. Od czerwca 2024 roku drużyna została przydzielona do grupy D wraz z Francją, Holandią i Polską. Austria zajęła pierwsze miejsce w swojej grupie, wyprzedzając Francję i Holandię, co zostało uznane za historyczne osiągnięcie. Jednak zostali wyeliminowani w 1/8 finału po przegranej 1-2 z Turcją.
Pierwsze miejsce w grupie przed Francją i Holandią na Euro 2024 było największym sukcesem grupowym w historii reprezentacji Austrii na mistrzostwach Europy.
Mimo porażki w 1/8 finału, występ na Euro 2024 pokazał, że reprezentacja Austrii w piłce nożnej znów jest w stanie konkurować z najlepszymi drużynami Europy. To było potwierdzenie, że złote pokolenie z Alabą na czele nie jest przypadkiem, ale efektem systematycznej pracy i rozwoju młodych talentów.
Największe osiągnięcia i rekordy
Historia reprezentacji Austrii w piłce nożnej to historia wzlotów i upadków, ale przede wszystkim niezapomnianych momentów:
- 3. miejsce na MŚ 1954 – najlepszy wynik w historii mistrzostw świata
- 4. miejsce na MŚ 1934 – Wunderteam u szczytu formy
- Srebrny medal IO 1936 – kolejny sukces złotego pokolenia
- Zwycięstwo 7-5 ze Szwajcarią w 1954 – rekord bramek na MŚ do dziś
- Cud Cordoby 1978 – historyczne zwycięstwo nad RFN
- 1. miejsce w grupie Euro 2024 – wyprzedzenie Francji i Holandii
Austria grała najczęściej z Węgrami, spotykając się ze stroną 137 razy. Z tych Austria wygrała 40, zremisowała 30 i przegrała 67. Rywalizacja Austria-Węgry jest drugim najczęściej rozgrywanym meczem międzynarodowym w historii piłki nożnej, zaraz po rywalizacji Argentyna-Urugwaj, która została rozegrana oficjalnie 194 razy.
Ciekawostki i mało znane fakty
Austriackie Stowarzyszenie Piłki Nożnej (ÖFB) zostało założone 18 marca 1904 roku w Cesarstwie Austro-Węgierskim. Austria rozegrała swój pierwszy mecz międzynarodowy 12 października 1902 roku, pokonując sąsiednie Węgry 5-0 w meczu towarzyskim.
Chociaż mecz między Austrią a Węgrami jest drugim najczęściej rozgrywanym meczem międzynarodowym w piłce nożnej (tylko Argentyna i Urugwaj, kolejne dwa sąsiednie kraje, spotkały się ze sobą w większej liczbie meczów), Niemcy są głównym rywalem Austrii od II wojny światowej.
Tradycyjnym strojem domowym drużyny narodowej jest biała koszulka, czarne spodenki i białe skarpety. Kolory pochodzą z Zakonu Krzyżackiego. Ich tradycyjnym strojem wyjazdowym jest kolor flagi: czerwona koszulka, białe spodenki i czerwone skarpety. W 2004 roku Hans Krankl, trener Austrii i legendarny były napastnik, podjął decyzję o zamianie strojów, aby czerwony był pierwszym wyborem.
Reprezentacja Austrii dziś – perspektywy na przyszłość
Współczesna reprezentacja Austrii w piłce nożnej to drużyna w okresie przejściowym. Z jednej strony wciąż mogą liczyć na doświadczenie i klasę Davida Alaby oraz Marko Arnautovicia. Z drugiej – pojawiają się młodzi, utalentowani zawodnicy, którzy pokazali swój potencjał podczas Euro 2024.
Sukces na ostatnim turnieju mistrzostw Europy nie był przypadkiem. To efekt systematycznej pracy z młodzieżą i coraz większej liczby austriackich zawodników grających w topowych ligach europejskich, przede wszystkim w niemieckiej Bundeslidze. Austria stała się jednym z głównych dostawców talentów dla niemieckich klubów.
Droga przed reprezentacją Austrii jest jasna – kontynuować budowanie zespołu wokół młodych talentów, wykorzystując doświadczenie liderów. Historia pokazuje, że Austria potrafi zaskakiwać. Od Wunderteam lat 30., przez brązowy medal z 1954 roku, po Cud Cordoby i współczesne sukcesy – ta drużyna zawsze miała w sobie coś wyjątkowego. Teraz czas, aby nowe złote pokolenie zapisało kolejny rozdział w historii austriackiej piłki nożnej i może wreszcie sięgnęło po trofeum, o którym marzył już Matthias Sindelar.